Wekelijks op maandag en vrijdag van 19-20 uur
Sinds 7 april, is bij Rick FM
het radioprogramma ‘Binnenlandse Zaken’ te beluisteren, een twee uur durend
programma over Nederpop (van Nederbeat in de sixties tot en met de Nederpop bands van nu). Met veel aandacht
voor hits, oude en nieuwe albumtracks, live-opnames,
interviews, specials en lokale -en regionale Nederpopbands.
‘Binnenlandse Zaken’ wordt gemaakt in samenwerking met
poppodium
P60 in Amstelveen.
In 'Binnenlandse Zaken' zijn/waren interviews te
beluisteren met oa. The Sheer,
Van Dik Hout, Postman, Anne Soldaat (Do The Undo, voorheen Daryll-Ann),
Theo Joosten (Rowwen Heze), Martine Bond (Volendamse zangeres, geproduceerd door Cats-gitarist/zanger
Arnold Muhren), Katarina Vermeulen (dochter van Bram Vermeulen), Eric van Dijsseldonk en veel
anderen.
In de maanden juli en augustus is de redactie van
Binnenlandse Zaken met reces en zenden we Nederpopspecials uit.
Vrijdag 3 en maandag 6 augustus: The Cats
In deze special laten we, naast de tientallen hits, ook
albumtracks horen. Maar ook de track ‘Jou Vergeten’ , waarbij de The Cats in het Nederlands zingen! te vinden
op de cd Bulk Song Boek 4 uit 1994. Bulk Song Boek was een NCRV-songtekstwedstrijd
voor jongeren tot 21 jaar, met als doel het schrijven van poëtische
Nederlandstalige teksten op eigentijdse wijze te stimuleren. De jury bestond
uit Jip Golsteijn, Fay Lovsky, Henny
Vrienten en Ivo de Wijs. Het resultaat was een unieke
cd met teksten van jongeren, van muziek voorzien door componisten van naam en
vertolkt door bekende artiesten.
De tekst van ‘Jou Vergeten’ werd geschreven door Miranda
Mulder, muziek & instrumenten: The Cats
Arnold Muhren basgitaar
Cees Veerman
gitaar, zang
Jaap Schilder gitaar, piano
Piet Veerman gitaar, zang
Theo Klouwer drums † 8-2-2001
The Cats was een popgroep uit Volendam.
The Cats heette in eerste
instantie The Mystic Four,
later The Blue Cats en kon (mede) worden opgericht
door een lening van Jan Buys, hun latere manager. Dit
was de vriend en latere echtgenoot van de zus van Jaap Schilder, een van de
leden van The Cats. De groep had de grootste
successen in de periode 1968 - 1972.
Halverwege de jaren '80 verliet Piet Veerman de groep. Hij
scoorde een solo-hit met het nummer Sailing home.
Op 23 maart 2006 werden The Cats
benoemd tot Lid in de Orde van Oranje Nassau. De bandleden Cees
Veerman, Piet Veerman, Jaap Schilder en Arnold Mühren kregen de onderscheiding uit handen van de
burgemeester van Volendam. Tegelijkertijd bracht de
band, als éénmalige reünie, in de woorden van Piet Veerman "als dank aan
al de fans" op initiatief van John Ewbank, producer van o.a. Marco Borsato, een cd/dvd, Those Were The Days, uit waar twee nieuwe liedjes op staan: The Best Years Of My Life
en de titelsong Those Were
The Days, die beide na elkaar als single uitgebracht
werden. Van het album waren in juli 2006 al ruim 35.000 exemplaren verkocht.
Vrijdag 27 juli en maandag 30 juli: Doe Maar
De bekendste 'Doe Maar'-samenstelling
is: Henny Vrienten (Tilburg,
27 juli 1948): zang en basgitaar; Ernst Jansz (Amsterdam,
24 mei 1948): zang en toetsen; Jan Hendriks (Mill, 20
september 1949): gitaar en zang; Jan Pijnenburg (Vught,
29 december 1955): slagwerk en zang.
Dit is de groep
die op alle posters en in alle popbladen stond afgebeeld, alhoewel
drummer Jan Pijnenburg alleen op de live-platen uit
de jaren tachtig meespeelde en op het reüniealbum uit 2000.
De eerste bezetting vanaf juni 1978
was: Ernst Jansz: zang en toetsen; Jan Hendriks: gitaar;
Carel Copier: slagwerk;
Piet Dekker: zang en basgitaar.
Joost Belinfante
(ex-CCC Inc. en Slumberlandband) speelde
tijdelijk basgitaar tussen februari en augustus 1980, tot hij vervangen werd
door Henny Vrienten. Bij de
opnames van het album Doris Day
En Andere Stukken (november 1981) was Carel Copier vervangen door René van Collem, ex-Cake en Stock en zoon
van wijlen filmrecensent Simon
van Collem. Half mei 1982 werd hij uit de band gezet,
ten gunste van Jan Pijnenburg (ex-Sweet D'Buster, Fontessa, Lucifer, Long
Tall Ernie and the Shakers
en Hollander). Deze kreeg echter al na één optreden een auto-ongeluk en kon tot
januari 1983 niet drummen, waarna Van Collem maar
weer teruggevraagd werd. De definitieve bezetting Vrienten-Jansz-Hendriks-Pijnenburg
bleef gehandhaafd tot en met het afscheidsconcert op 14 april 1984 en opnieuw
vanaf november 1999 tot en met juni 2000.
Doe Maar is ontstaan als een gelegenheidsband die optrad
bij het rondtrekkende Festival of Fools. Ernst Jansz werd gevraagd een band te formeren en probeerde samen
met Piet Dekker (beiden ex-Slumberlandband en The Rumbones) Nederlandstalige popmuziek uit. Gitarist Jan
Hendriks en drummer Carel Copier
werden uit de band Steam weggeplukt. Manager Frank
van der Meijden regelde een platencontract bij Telstar, het platenlabel van schlagerkoning Johnny Hoes, wat eind 1979 resulteerde in de eerste elpee
Doe Maar, een bijdrage aan de elpee Uitholling Overdwars in de vorm van het
nummer Blozen en een tipparadenotering voor de single 'Ik zou het willen doen'.
Luisteraars raakten meteen gecharmeerd van het nummer, 32
jaar, alhoewel men moeite had de oorspronkelijke naam,
'Sinds 1 dag of 2' te onthouden tot dj Frits Spits
het liedje zijn huidige naam gaf.
De definitieve doorbraak volgde in 1982 met de single 'Doris Day' en het melancholieke reggae-album 'Doris Day En Andere Stukken'. Van dit album mixte Henny Vrienten een dubversie ('Doe De Dub Discodubversie')
en 12" versies van 'Is Dit Alles' en 'Situatie'.
In mei 1982 ontving Doe Maar de Zilveren Harp, een
aanmoedigingsprijs van Stichting Conamus. Ook deden Jansz, Hendriks, van Collem en Belinfante 10 optredens met Bram Vermeulen onder de naam
'De Gevestigde Orde'. Op 31 mei 1982 was Doe Maar de openingact
op Pinkpop. Op 8 oktober gaf de groep een televisieoptreden tijdens Veronica's Popnacht samen met Normaal, Golden Earring en Vitesse.
Toen in november 1982 de single 'De Bom' werd uitgebracht
was Doe Maar inmiddels uitgegroeid tot een supergroep
met alle media aandacht en merchandising die daarbij hoort. Er ontstonden
hysterische toestanden rondom de groep. De gezichten van de groepsleden waren
niet van de bladencovers af te slaan, de merchandise
was niet aan te slepen en ook het oudere werk van de groep ging als warme
broodjes over de toonbank. Doe Maar werd de populairste groep die de Nederpop
ooit gekend heeft. Binnen enkele maanden zag het halve land fosforgroen en
zuurstokroze.
Op 16 en 17 mei 1983 droeg Doe Maar bij aan een
benefietproject ten bate van Amnesty International,
getiteld 'Een Gebaar'. Op deze twee gala avonden in
Carré Amsterdam was Doe Maar in drie nummers de begeleidingsband van Adèle Bloemendaal, Freek de Jonge
en Van Kooten en de Bie. Henny Vrienten begeleidde ook op
deze avonden André Hazes op
gitaar.
Een week later was Doe Maar de hoofdact op Pinkpop. Dit
optreden in Geleen had hun hoogtepunt moeten worden,
maar werd een dieptepunt. Tijdens het uur durende, afsluitende optreden, werd
de band massaal bekogeld met appeltjes. Al bij opkomst kreeg Henny Vrienten een appel hard op
zijn kaak. De groep speelde 12 nummers (Doe Maar Net Alsof, Zoek Het Zelf Maar
Uit, Belle Hélène, Is Dit Alles, Heroïne,
Nachtzuster, Alles Gaat Voorbij, Je Loopt Je Lul Achterna, Tijd Genoeg, Pa,
Smoorverliefd en Lajeninaja). Tijdens het laatste
nummer werd Doe Maar o.a. bijgestaan door de Golden Earring-leden
George Kooymans en Cesar Zuiderwijk.
In december werd opgetreden op de Nederlandse Antillen,
waarna Doe Maar begon aan de opnames van de vijfde studioplaat. 'Macho' was al
uitgebracht als single, toen op 15 februari 1984 bekend
werd dat Doe Maar ermee zou stoppen. Op 14 april 1984 werden er twee
afscheidsconcerten gegeven in de Maaspoort Sports en Events in 's-Hertogenbosch. Het verzamelalbum '5 Jaar Doe
Maar, Het Complete Overzicht', met daarop één nieuw nummer, hield nog even de
herinnering levend.
Ruim 15 jaar later, op 1 november 1999, kondigde Doe Maar
een eenmalige reünie aan.
Maandag 16, vrijdag 20 en maandag 23 juli: Golden Earring
In de uitzending van vrijdag 20 juli staan we uitgebreid
stil bij Radar Love (1973), inclusief de versie van
Centerfold en een live-versie van 12 minuten uit
1977. Ook in deze uitzending de Cill Me (Ce Soir) versie van Iron Maiden, te vinden op de 12’’ inch van Holy
Smoke uit 1990.
Barry Hay zang
Cesar Zuiderwijk drums, percussie
George Kooymans gitaar, zang
Rinus Gerritsen basgitaar,
mondharmonica, toetsinstrumenten
Golden Earring vormt al vier
decennia het gezicht van de Nederlandse popmuziek. In de jaren '60 ontpopt het
zich tot de meest succesvolle vertegenwoordiger van de Haagse beatscene. Waar de meeste collega's struikelen over de
drempel naar de jaren '70, breekt voor Golden Earring
juist een bloeiperiode aan. In tegenstelling tot veel andere groepen houdt de
band de vinger aan de pols van de tijdgeest en weet zich bovendien omringd door
gewiekste adviseurs, zoals ontdekker, producer en platenbaas van Polydor Fred Haayen.
Golden Earring ontwikkelt een eigen, energieke
rocksound die het zowel in eigen land, als bij vlagen elders
(Amerika, Duitsland) goed doet, al zijn er diverse momenten dat de band het
bijltje er bij neer wil gooien. Golden Earring
lanceert in de jaren '90 met een akoestisch album één van haar best verkopende
titels, maar houdt zich intussen bewust verre van nostalgische evenementen als back-to-the-60 festivals. De verdiensten van Barry, George, Rinus en Cesar zijn niet alleen
op de eigen platen terug te horen. Met name Barry Hay en George
Kooymans zetten zich regelmatig in voor jong talent,
van Bojoura en Earth & Fire tot Anouk.
Maandag 9 en vrijdag 13 juli: Het Goede Doel
Inclusief tracks
van de Duitse versie van de lp België (zeer beperkt uitgebracht) en van de cd/dvd-box Zuigwortel (theaterprogramma) van Henk Westbroek, waarbij hij –begeleid door alleen piano nummers
zingt van Het Goede Doel
Het Goede Doel werd opgericht in 1979 en kreeg in 1982
naamsbekendheid met de single In het leven. Het nummer kwam niet verder dan een
tipnotering, maar het gaf de band echter wel enige landsbekendheid. In
september van dat jaar bereikte de single Gijzelaar de top 40, die net als In
het leven een plaats kreeg op het debuutalbum België. De groep had afkomstig
van deze eerste plaat grote hits met de gelijknamige single België, Hou van mij
en Vriendschap.
In 1983 bracht Het Goede Doel het album Tempo Doeloe uit, welke minder goed verkocht werd dan zijn
voorganger. Enkel Eenvoud werd een bescheiden hit. De band won in ditzelfde
jaar (net als Toontje Lager en Cherry) een Zilveren
Harp.
Eind december 1984 kwam de succesvolste Nederlandstalige
kersthit uit, Eeuwige kerst. Dit nummer was geschreven door Henk Temming. Het
is ingezongen door Anny Schilder (in datzelfde jaar
uit BZN getreden) en Kinderen voor Kinderen. Zij werden muzikaal begeleid door
Het Goede Doel en De Stem des Volks.
Na twee en een half jaar stilte rond de groep verscheen
in 1986 het album Mooi en onverslijtbaar die volgens critici als bijzonder
inspirerend werd bestempeld; zichtbaar doelend op het vorige album. Zwijgen, Ik
dans dus ik besta, Nooduitgang en de ballad Alles
geprobeerd werden top 40 voer.
In 1987 trok de band met een tournee het land door met
als resultaat het album Het Goede Doel Live.
Voor Stichting Colombine,
opgericht door Herman van Veen, maakte Het Goede Doel in 1988 het album
Iedereen is anders. De twee Henken schreven elf
liedjes en verzorgden de muzikale begeleiding voor een evengroot
aantal Nederlandse vocalisten waaronder Marco Bakker,
Rob de Nijs, Ramses Shaffy, Peter te Bos en René Froger. Op verzoek van een dj werd Alles kan een mens
gelukkig maken van Froger op single uitgebracht en
dit nummer werd een aanzienlijke hit.
Eind 1989 was het album Souvenir een feit. Enkel Uit
vrije wil en Vandaag haalden de tipparade en Met open ogen de top 40, voor de
rest een minder commercieel verantwoorde plaat en volgens de pers een
'pretentieus' album. Desondanks werd Het Goede Doel dat jaar beloond met de
Gouden Notenkraker van de Nederlandse Toonkunstenaarsbond.
In juni van 1991 bereikte de single Als ik de bouw van Arnold Schwarzenegger had de
tipparade. Het bleek de zwanenzang van Het Goede Doel. Ernstige
meningsverschillen maakten een einde aan één van Nederlands meest succesvolle
componistenduo’s. De band was na Doe Maar de belangrijkste Nederlandstalige
groep van de jaren '80.
Eind 2001 heeft Het Goede Doel twee reünieconcerten
gegeven in de HMH in Amsterdam en aaneensluitend een verzamelbox met 4 cd's
uitgebracht genaamd Geef de mensen wat ze willen. Ook verscheen er een DVD
genaamd 'Alsof Er Niets Gebeurd Is', waarop de registratie van het reünieconcert
te zien is, inclusief extra's, zoals interviews met de bandleden.
Maandag 2 en vrijdag 6 juli: Earth
& Fire-special
Inclusief de 18-minuten
versie van Song of the Marching Children!
plus lp-tracks en natuurlijk
alle hits.
Earth & Fire was een Haagse popgroep met boegbeeld Jerney Kaagman (zang) en de tweelingbroers Gerard (keyboards) en Chris Koerts
(gitaar). De overige bandleden wisselden in de loop van de tijd. Drummer op de
eerste twee hits was Cees Kalis (overleden 2006), die
daarna koos voor een baan in het onderwijs.
Ze werden bekend met de single Seasons
(1970) geschreven door Golden Earring-gitarist en
-zanger George Kooymans. In
hetzelfde jaar maakte Earth & Fire
hitsingles als Ruby Is The One
en Wild And Exciting. Vanaf 1971 verlegde Earth & Fire de muzikale
koers naar symfonische rock. Gerard Koerts introduceerde de mellotron in de Nederlandse
popmuziek, die jarenlang typerend bleef voor de sound van de band. De eerste nummer één hit in Nederland was Memories (1972).
In 1978 werd Frits Hirschland
manager, en in 1979 scoorde Earth & Fire een grote internationale hit met Weekend. De groep
viel uit elkaar in 1983. In 1987 haakte de groep een come-backtour
in een nieuwe bezetting met daarin onder andere Ton Scherpenzeel.
Hieronder kun je, per uitzending, de platenlijst +
informatie teruglezen:
juni
18 juni, 22 juni, 25 juni en 29 juni: reguliere
uitzendingen
15 juni: interviewspecial BZN ivm
afscheid op zaterdag 16 juni
11 juni: reguliere uitzending
4 juni: aandacht voor de geboortedag van Kerwin Duimeijer (5 juni 1968-20 Augustus 1983) waarover Frank Boeijen
‘Zwart Wit’ schreef, en een interviewkwoot Sieb van der Ploeg, voormalig zanger van De Kast over 10
jaar ‘In Nije Dei’
1 juni: platenlijst + introductie van de nieuwe maandLP ‘De Kick van Binnen’ van de Waalwijkse
popgroep Wow!
mei
28 mei: geen uitzending in verband met Pinksteren
21 mei: interviewspecial over The Sheer,
inclusief een uitgebreid interview met zanger Bart
van Liemt
18 mei: aandacht voor Karmagonka,
de winnaar van de POPnl Award
die op 12 mei in de Melkweg werd uitgereikt.
14 mei: fragmenten uit het uitgebreide interview met Marco Hovius, zanger en componist
van 16Down
11 mei: interviewfragment Rowin
Schumm (Lichterlaaie) over de maandcd
‘Zoenen met de Koningin’
7 mei: een track van de Amstelveense
band Roodkapje en het Blauwe Gevaar
april
30 april: speciale Koninginnedag uitzending (tussen 19-21
uur)
27 april: Een primeur! Drie tracks van ‘Luid en
Zuidelijk’, de eerste cd van de Limburgse Nederhop
groep Woordlooiers, deelnemers aan de POPnl Award. En een interview met Jan van der Meij,
gitarist en zanger van Powerplay over ‘Avanti’, de
debuutplaat uit 1982. In de maand april de maandLP.
23 april : Een uitgebreid
interview met Postman, oa vanwege zijn concert op 26
april in P60.
20 april : Een nummer van de
Limburgse band Alize, deelnemers aan POPnl Award.
16 april: Live te gast in de studio: Lindy
van de Westelaken, Gerard
van Grootheest en Philip Springer van de Uithoornse/Amstelveense band Some Weird Sin, de winnaars van
Popprijs Amstelland en Meerlanden. Naast een gesprek
ook twee akoestische nummers.
7 april: Aandacht voor de POPnl
prijs: interview met Marjan Wynia (organisatie),
Popprijs Finale Popprijs Amstelland en Meerlanden (14
april in P60): interview cultuur wethouder Frans Hellendall
(Gemeente Amstelveen) die de prijs zal uitreiken. De Nederlandse Alice Deejay komt op 8 april 2000 de Billboard Hot 1000
binnen met Better Off Alone, een gesprek (uit het archief) met Judith Pronk. Plus aandacht voor de 1000ste alarmschijf (7 April 1989) Ik Kan Het Niet Alleen - De Dijk